اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً
ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *
.
سه شنبه 29 آبان 1397.
تاریخ شمسی :
الثلاثاء 12 ربيع أول 1440.
تاریخ قمری :

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از تمامی برنامه های ما با خبر شوید

خطبه های نماز جمعه 06 آذر 1394 بخش جوادآباد به امامت حضرت حجت الاسلام والمسلمین حاج آقا حسینی‎

نماز جمعه 06/09/1394

 عناوین خطبه اول

موضوع: رساله حقوق امام سجاد (ع)(7) (حق دست)

موضوع بحث ما راجع به رساله حقوق امام سجاد (ع) بود که شش حق را عرض کردیم که عبارتند از :

رساله حقوق امام سجاد(ع):

1-      حقوق خداوند متعال

2-     حق نفس

3-   حق زبان

4-   حق گوش

5-   حق چشم:

6-    حق دست:

۱. خودداری از دست یازیدن به حرام

۲. انجام واجبات

۳. تکریم دست‌ها

۴. انجام مستحبات

عناوین خطبه دوم

مناسبتهای این هفته و نکاتی که باید به آن اشاره کنم:

1-      هفته بسیج :

2-     چهارشنبه یازده آذر و بیستم ماه صفر ، اربعین حسینی و روز زیارتی مخصوص حضرت سید الشهدا(ع):

مناسبتهای این هفته و مناسبتهای ضروری که باید به آن بپردازم در قالب یکی دیگر از درسهای کربلا خدمت شما عرض می کنم.

1-      شنبه 7 آذر روز نیروی دریایی:

2-    یکشنبه 8 آذر روز جهانی همبستگی با ملت فلسطین:

3-    سه شنبه شهادت آیت الله سید حسن مدرس (1316ه.ش) و روز مجلس:

4-     پنج شنبه 12 آذر تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (1358ه.ش) و روز قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

5-    سخنرانی مقام معظم رهبری در جمع فرماندهان بسیج :

6-    توصیه های رهبر معظم انقلاب اسلامی به سران کشورهای شرکت کننده در اجلاس تهران خصوصا دیدار مهم رئیس جمهور روسیه با رهبر انقلاب اسلامی :

7-    مجمع عمومی کشورهای صادر کننده گاز :

8-    دفن 1700 تن سیب زمینی کشاورزان فسا و داراب که 620 میلیون تومان از پول بیت المال را به زیر خاک بردند:

 

نماز جمعه 06/09/1394

 مشروح خطبه اول

موضوع: رساله حقوق امام سجاد (ع)(7) (حق دست)

بسم الله الرحمن الرحیم

الحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین نَحمَدُهُ وَنَستَعینُه و نَستَغفِرُه وَ نَتَوَکّلُ علَیه وَ نُصَلّی وَ نُسَلِّم علی حَبیبِه وَ نَجیبه وَ خیَرَتِه فی خَلقه وَ حافِظِ سِرّه وَ مُبَلِّغِ رِسالاته سَیِّدِنا وَ نَبیِّنا اَبی القاسِم المُصطَفی مُحَمَّد(ص) وَ علی آلِه الاَطیَبینَ الاَطهَرینَ المُنتَجَبینَ الهُداةِ المَهدیین المَعصومین سیَّما بَقیَّهَ اللهِ فی الاَرَضین وَ صَلِّ علی اَئِمَّهِ المُسلِمین وَ حُماهِ المُستَضعَفین وَ هُداهِ المُومِنین.

عِبادَالله اوصیکُم وَ نَفسی بِتَقوَی الله

توصیه به تقوی: رُوِيَ عَن الصّادِقِ عَلَيهِ السَّلامُ قالَ: « اَدَّبَني أبی بِثَلاثٍ؛ قالَ لي: يابُنَيَّ مَن يَصحَب صاحِبَ السُّوءِ لايَسلَم»

امام صادق علیه السلام فرمودند: پدر بزرگوارم امام محمدباقر عليه السلام مرا به سه چيز ادب کردند و فرمودند: «اي پسرم هرکس رفت و آمد و نشست و برخاستش با انسان هاي بدي باشد که آن افراد روش هاي بدي دارند، اين را بداند که به سلامت نخواهد رسيد

حضرت علیه السلام روابط با انسان هاي ديگر را مي فرمايد که مصاحبت، معاشرت و مجالست و رفاقت با افرادي که از بدکارانند، هرچند هم که انسان خوب باشد روي او اثر مي گذارد و بي برو برگرد، انسان خراب خواهد شد

پس انسان با تقوا با افرادی که بد هستند وروشهای بدی دارند رفت و امد ونشست و برخواست نمی کند چون اگر با اینطور افراد نشست و برخواست کند رفتار بد آنها در آنها نیز اثر خواهد گذاشت و تقوای او را از بین خواهد برد .

موضوع بحث ما راجع به رساله حقوق امام سجاد (ع) بود که شش حق را عرض کردیم که عبارتند از :

رساله حقوق امام سجاد(ع):

1-      حقوق خداوند متعال

2-     حق نفس

3-   حق زبان

4-   حق گوش

5-   حق چشم:

6-    حق دست:

۱. خودداری از دست یازیدن به حرام

در رساله‌ی حقوق امام سجّاد (عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَام) و در مورد بحث حقّ دست، حضرت فرمودند:

«وَ أَمَّا حَقُّ يَدِكَ فَأَنْ لَا تَبْسُطَهَا إِلَى مَا لَا يَحِلُّ لَكَ» حقّ دست تو این است که دست تو هیچ‌گاه به سوی آنچه که برای تو حلال نیست گشوده نشود. که اگر چنین شود، دو اتّفاق می‌افتد: «فَتَنَالَ بِمَا تَبْسُطُهَا إِلَيْهِ مِنَ اللهِ الْعُقُوبَةَ فِي الْأَجَلِ وَ مِنَ النَّاسِ بِلِسَانِ اللَّائِمَةِ فِي الْعَاجِلِ» که آن مایه کیفر خدا در قیامت و سرزنش مردم در دنیا است». نتیجه‌اش این می‌شود که در آخرت مبتلا به عقوبت الهی می‌شوی، در دنیا هم با سرزنش مردمان مجازات خواهی شد. این در باب حقّ اوّل که حفظ دست از ورود به محارم است.

۲. انجام واجبات

حقّ دوم دست این است: «وَ لَا تَقْبِضَهَا مِمَّا افْتَرَضَ اللهُ عَلَيْهَا» و آن را از چيزهايى كه خداوند بر آن واجب كرده فرو نبندى. «تَقْبِضَهَا»، یعنی قبض کردن، امساک و انجام ندادن. نکند آنجایی که خدای متعال انجام کاری را با این دست‌ها بر تو واجب کرده، کوتاه بیایی و دستت را ببندی و از اقدام خودداری کنی.

الف) بیعت

برخی از این موارد جنبه‌ی استعاره‌ای دارد؛ ولی همچنان کاربردهای زیبای خودش را دارد. یکی عبارت است از اینکه انسان دست بیعت با ولیّ خدا داشته باشد. پیام پر فروغ غدیر خُم و بیعت با امیرمؤمنان علی (عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَام) را پشت سر گذاشتیم. همه‌ی عزیزان می‌دانند که در آن روز پیامبر همه‌ی حاضران در آن صحنه را دعوت کردند برای اینکه خدمت علی (عَلَیهِ السَّلَام) ولیّ الله الْاَعظم شرفیاب شوند و با او دست بیعت دهند. مردان مستقیماً دست می‌دادند و خانم‌ها دستشان را در تشت آبی می‌گذاشتند که دست مبارک امیر (عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَام) در آن بود. اگرچه الان شیوه‌ی بیعت تا حدّی تغییر کرده و با شیوه‌های دیگری انجام می‌شود، ولی از آن معنا ما باید استفاده کنیم؛ یعنی انسان مؤمن باید همواره در بیعت با ولیّ خدا باشد و دست اطاعت، وفاداری و یاری به حجّت خدا داده باشد و وظیفه‌ی خودش را در خدمت و یاری ولیّ خدا به شایستگی انجام دهد.

ب) یاری ولیّ خدا

عنوان دوم نصرت است. از جمله حقوق واجب دست، عبارت است از یاری کردن دین و ولیّ خدا؛ آنجایی که انسان فراخوان می‌شود برای اینکه در خدمت باشد. مثالش را هم از قرآن کریم و از زبان حضرت عیسی بن مریم (عَلَی نَبِیِّنَا وَ آلِهِ وَ عَلَیهِ السَّلَام) بیان می‌کنیم؛ آنجایی که فرمود: «مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللهِ(52)» (سوره آل عمران) ياران من در راه خدا چه كسانند؟ حواريون گفتند: ما ياران [دين] خداييم. یک معنای مستقیم و یک معنای استعاری دارد. معنای استعاری‌اش هر نوع یاری کردن است؛ زیرا معمولاً اقدام ‌ما به دستان ما نسبت داده می‌شود؛ ولی یاری کردن در روایات ما مرحله‌ی زبانی و عملی دارد. دست مظهر همه‌ی اقدامات، غیر از کلام و سخن است که ما در یاری دین و حجّت خدا انجام می‌دهیم.

ج) یاری مؤمنان

مطلب دیگر، یاری مؤمنان است. اگر انسان مؤمنی کمکی بخواهد، برای کمک‌رسانی او باید دست ما به میدان بیاید و حرکت کند. مخصوصاً در شرایطی که این کمک‌خواهی منحصر می‌شود به اینکه شما به او کمک کنید و کس دیگری نمی‌تواند به فریادش برسد. چنانچه این کمک برای شما ممکن باشد، واجب می‌شود بر عهده‌ی شما که به میدان یاری و کمک آن انسان مؤمن بروید؛ مخصوصاً در مورد مؤمنان ستم‌دیده و مظلوم که کمک و یاری می‌خواهند. آنجا انسان مؤمن باید به میدان برود و به ویژه از دست خودش برای یاری‌ مؤمن مظلوم و ستم‌دیده و یاری‌جو استفاده کند.

د) خدمت به والدین

نمونه‌ی سوم، خدمت به پدر و مادر است. در خدمت به پدر و مادر دست‌ها باید مشرّف شوند. بعضی از خدماتی که انسان باید برای پدر و مادرش انجام دهد، به وسیله‌ی دست‌ها صورت می‌گیرد. وقتی پدر و مادر فرمان می‌دهند که به آنها خدمت کنیم، باید به میدان برویم و آهنگ خدمت به آنها را داشته باشیم. چه چیزی بهتر از اینکه دست‌های ما در وظیفه‌گذاری و انجام خدمت نسبت به پدر و مادر قرار گیرد؟

ه) پرداخت نفقه

مثال دیگر نفقه‌ی واجب است. بر عهده‌ی ‌ما است که در برخی موارد انفاق واجب داشته باشیم. برای مردان نسبت به همسر و فرزندان است. همچنین نسبت به پدر و مادر وظایف خاصّی در این بخش وارد شده که باید از عهده‌ی آنها برآییم. در این زمینه ممکن است لازم باشد برای اینکه بتوانیم از عهده‌ی نفقه، هزینه و رسیدگی مالی بربیاییم، کار کنیم که گاهی این کار با دست مرتبط است. باید دست به میدان رود تا از برکت و رزق الهی نصیبی بیاورد و این نصیب را در بخش واجب هزینه‌های زندگی خانواده‌ و کسانی که درباره‌ی آنها وظیفه‌ی واجب داریم، قرار دهد. بنابراین آن مقدار کار هم برای انسان واجب می‌شود تا بتواند نفقه‌ی واجبی را که بر عهده‌اش است، بپردازد.

و) جهاد

نکته‌ی بعدی از مصداق‌های واجب، جِهاد در راه خدا است که عمدتاً این تعبیر در عصر غیبت جنبه‌ی دفاعی دارد. ما دفاع هشت‌ساله را پشت سر گذاشتیم که از مصادیق روشن این بحث است. حضور در میدان علیه دشمنان خدا و در دفاع از کیان اسلام، نوامیس مسلمانان، جان و اموال مؤمنین، جزء اقدام‌های واجبی است بر عهده‌ی کسانی که توان داشته باشند و امکان حضور در صحنه‌ی دفاع برای آنها فراهم باشد. عمده‌ی این اتّفاقات به وسیله‌ی دست می‌افتد. در قدیم جهاد فقط با دست صورت می‌گرفت. امروزه ممکن است از ابزارهای پیشرفته‌ای استفاده شود؛ ولی همچنان دست در جِهاد در راه خدا حرف اوّل را می‌زند.

ز) وضو

مثال بعدی وضو گرفتن است. در خود نماز مثال‌هایش را دارید، چه در سجده به طور خاصّ و چه در رکوع. دست جزء مواضع هفت‌گانه‌ای است که در سجده به نحو واجب باید به کیفیّت خاصی روی زمین قرار گیرد.

ح) حج

در حج نیز دست‌های ما نقش‌آفرینی خاصّ خودش را دارد.

مجموعه‌ی این موارد و مواردی از این قبیل حقّ دوم را تشکیل می‌دهند. بنابراین مجموعه‌ای از اقداماتی که بر عهده‌ی ما واجب است و در انجام آن واجب دست‌ها سِمَت دارند، در چنین حقّ واجب دست‌ها است که باید به وسیله‌ی ما ادا شود و از دست‌هایمان در آن مسیر به شایستگی استفاده کنیم.

پس حقّ اوّل دست خودداری از اقدام به محارم و حقّ دوم، عدم دست‌کِشی است از آنچه خدا بر ما واجب کرده؛ خصوصاً آنجایی که دست می‌تواند نقش ایفا کند و مسئول و فاعل اصلی است.

۳. تکریم دست‌ها

حقّ سوم طبق ترتیب رساله‌ی نورانی حقوق امام سجاد (عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَام) این است: «تُوَقِّرَهَا بِقَبْضِهَا عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا يَحِلُّ لَهَا» فرو بستن از بسيارى چيزها كه (حتى) برايش مباح است. تعبیرها خیلی زیبا است. «توقیر»، وقار بده و تکرمیش کن به اینکه از بسیاری از کارهای حلال دست بکشی. خیلی از چیزها برای تو حلال است، امّا متناسب نیست. این فراز به پرهیز از اقدامات ناپسند و مکروه اشاره دارد.

مسئله‌ی کلیدی این است که انسان مؤمن باید عزّت، شخصیّت و آبرویش را حفاظت کند از هر کار و اقدامی که دست یازیدن به آن سبب کاهش شخصیّت انسان شود و کاهنده و مغایر کرامت است. این کاهش، کاهش عرفی یا کاهش شرعی است. البتّه کاهش عرفی هم خیلی وقت‌ها جنبه‌ی شرعی پیدا می‌کند. مثلاً بعضی از کارها را اگر در حضور دیگران انجام دهیم، جمع آن را نمی‌پسندد و یک نوع ضربه‌ی شخصیّتی برای ما محسوب می‌شود. نمونه‌هایی است که به صورت مستقیم در شرع انور پرهیز داده شده است؛ منتها نه پرهیزی که در حدّ حرام باشد، بلکه برای شما پسندیده نیست. یعنی انسان دچار لطمه‌ی شخصیّتی و حیثیّتی نزد مردمان و بالاتر، نزد خدای متعال و اولیائش می‌شود.

کارهایی که به کرامت دست خدشه وارد می‌کند

۱. معاملات مکروه.

چون عمدتاً دست در آن دخالت دارد، ما اینجا درباره‌اش صحبت می‌کنیم. وارد شدن در معاملاتی که شبهه است، حرام نیست؛ ولی ممکن است در آن مفسده‌هایی وجود داشته باشد. بنابراین بهتر است از موارد شبهه‌ناک نیز پرهیز شود.

۲. بازی‌های لغو و بیهوده‌ای که با دست انجام می‌شود.

بازی‌هایی که نه فایده‌ی علمی دارد و نه تفریح سالمی محسوب می‌شود و رشدی در آن نیست.

۳. نواختن موسیقی‌های مکروه و لغو.

موسیقی حرام که تکلیفش واضح است؛ خدا نکند دستی به آن آلوده شود که عقوبتش خیلی سنگین است. موسیقی‌هایی که یا مشتبه است یا بی‌فایده و لغو است. کسی با دستش چنین آلاتی را بنوازد، گرفتار این نوع عنوان شده است.

۴. نوشتن مطالب سبک و ناپسند.

ایمیل، پیامک و مقاله فرقی نمی‌کند؛ چون آنها هم با دست انجام می‌گیرد. حالا یا مستقیم می‌نویسید یا تایپ می‌کنید؛ فرقی نمی‌کند. مطالب جلف و سبک و چیزهایی از این قبیل که با شخصیّت شما و دستی که خدای متعال خلق کرده هماهنگی ندارد.

۵. تقاضاهایی که باعث کاهش شخصیّت انسان می‌شود نیز از همین قبیل است.

در فرهنگ اسلامی دست برتر دست دهنده است. فرموده‌اند همیشه شما باشید که کرامت دارید. درخواست‌ها باید کم، به ضرورت‌ و به مقدار نیاز باشد؛ حتّی در محیط دوستانه و خانواده. ‌طوری نباشد که از این و آن بخواهد بگیرد، بلکه خودش کارهای خودش را راه بیندازد و کمتر تقاضا داشته باشد و دست گیرنده داشته باشد، آن هم به نوعی کراهت می‌شود برایش تصوّر کرد.

۶. گرفتن دست همسر در مکان‌های عمومی با کیّفیتی خاصّ.

گاهی شما بچه‌ای همراهتان است، در یک محیط عمومی باید دستش را بگیرید که آسیبی نبیند. چنانچه در یک محیط عمومی شرایط سختی حاکم باشد، شما باید به همسرتان نیز کمک کنید و دستش را بگیرید و حتّی حفاظتش کنید. مثلاً در شلوغی یا در مترو یا در اتوبوس هستید یا همسرتان بیمار است. در این مواقع باید حریم بگیرید و نگهش دارید. اینها که واضح است. منتها مدل‌هایی که اخیراً باب شده، arm in arm و دست در دست که متأسفانه دارد عادی هم می‌شود، در جامعه‌ و فرهنگ ما سبک و جلف است. برخی جوانان دست خانمشان را می‌گیرند و با هم می‌گویند و می‌چرخند و می‌خندند. این کار کراهت دارد؛ چون آسیب اجتماعی دارد. انسان دست همسرش را بگیرد و در محیط سنگین و آراسته‌ای قدم بزند و با هم گفتگو کند؛ جایی که اختلالی به سطح عفّت و فضای عمومی نداشته باشد. این، پسندیده است. البته اگر به این افراد تذکر بدهید، می‌گوید: همسرم است. اگر غیر از این باشد که حرام است. اینکه شما به همسرتان ابراز محبّت کنید، مورد عنایت خدای متعال است که در بخش حقّ اوّل دست قرار می‌گیرد؛ امّا به کیفیّتی که در کنارش آسیب اجتماعی درست نکنیم. منزلت و کرامت یک بانو و فرد مسلمان نباید بیرون از خانه زیر سؤال ‌برود. شاید بعضی از زوج‌های جوان فکر ‌کنند اگر به همدیگر به این شکل و در معرض عموم محبّت نکنند، در حق همسرشان کم‌محبّتی کرده و عقب‌افتاده‌ محسوب شوند. در حالی که باید در خلوتشان تمام محبّتشان را بذل همدیگر کنند و در ظاهر اجتماع ایجاد مفسده نکنند.

۴. انجام مستحبات

حقّ چهارم ذیل همان عبارت زیبای «وَ لَكِنْ تُوَقِّرَهَا» است؛ منتها سمت بعدی ماجرا است که امور مستحب است. «وَ لَكِنْ تُوَقِّرَهَا» یکی این بود که دست را حفظ کنی از انجام خیلی از کارهایی که برایت حلال است، ولی شایسته نیست. اینجا می‌فرماید: «وَ بَسْطِهَا إِلَى كَثِيرٍ مِمّا لَيْسَ عَلَيْهَا» گشاده داشتن آن در بسيارى از مواردى كه بر آن واجب نيست (ولی مستحب است). یعنی دست را باز کنید در انجام کارهایی که مولای کریم بر شما واجب نکرده، ولی می‌پسندند و موجب کرامت است. انجام این کارها باعث شخصیّت شما در پیشگاه خلق و خالق می‌شود.

خواجه چون بیلی به دست بنده داد،         بی‌زبان معلوم شد او را مراد،

دست هم چون بیل اشارت‌های او است،     آخِراندیشی عبارت‌های او است.

شعر لطیفی است. می‌گوید وقتی مولایی دست بنده‌ یا شاگرد خودش بیل می‌دهد، نیازی نیست به زبان چیزی بگوید؛ یعنی بفرما مشغول به کار شو. بعد می‌فرماید که دست، دستِ همچون بیل، اشارت‌های او است. اینجا بدون اینکه چیزی به شما گفته باشند، خدای متعال دو دست باکفایت به شما داده که آن را به کار بگیری و ازش استفاده کنی و دنیا و آخرت خودت را آباد کنی.

حقّ چهارم مجموعه‌ای از امور شایسته و مستحبّی است که خدای متعال و بندگان می‌پسندند و هر کسی که مشغول چنین اقداماتی شود، نزد پروردگار متعال شریف و عزیز و بزرگ می‌شود و خدای متعال برای او نزد مردم جایگاه و محبوبیّت قرار می‌دهد. به چند نمونه از این کارها اشاره می‌کنیم.

الف) انجام مستحبّات وضو و نماز

وضو واجب است، ولی مستحبّاتی هم دارد. نماز نیز مستحبّاتی دارد؛ ازجمله بالا آوردن دست‌ها در تکبیر که «زِینَتُ الصَّلَاة» است. در تکبیر تکبیرة الاحرام نیز مستحب است؛ چنان‌که قرآن کریم می‌فرماید: «فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ(2)» (سوره کوثر)پس (به شكرانه آن) براى پروردگارت خضوع كن و نماز بخوان و (در تكبير آن) دست‏ها را تا گلوگاه بالا بر (يا شتر قربانى كن). این زینت و ادب در نماز است.

از دیگر نمونه‌هایش، کیفیّت قرار گرفتن دست در حالت ایستادن و نشستن در نماز است که با جزئیّات در رساله‌ها آمده است. همه به عنوان امور مستحب است که ذیل همین عنوان عمومی قرار می‌گیرد.

ب) خیررسانی به دیگران

بخش دوم عبارت است از خیررسانی و خدمت به دیگران و انفاق. دست مؤمن دست خیر، برکت، لطف، احسان، انفاق و عطا کردن است. جالب است که گفته‌اند دست چپ مؤمن هم یمین است و خیر و خوشی از آن صادر می‌شود. یکی از بزرگ‌ترین کارهای خوبی که ما با دست‌هایمان می‌توانیم انجام دهیم، عبارت است از اینکه مراقب باشیم دستمان به کسی آسیب نزند. پیامبر اسلام می‌فرماید: «اَلْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ یَدِهِ وَ لِسَانِهِ» (کنزالعمال، جلد۱، صفحه۸۹، حدیث ۷۴۷) مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او سالم و آسوده‌اند. اینکه مردم از انسان احساس امان کنند و در سلامت باشند، خودش یک کار خوب و بزرگ است. انجام کارهای خیری که با دست انجام می‌شود، خیلی مطلوب است. به طور مثال اینکه شما به تشنه‌ای آب بدهید، خیلی مطلوب و فوق العاده است. کسی عطشی دارد، شما یک جام آب خنک و گوارا به او دهید. خدا می‌داند چقدر در معرض لطف و عنایت الهی قرار می‌گیرید!؟ اِطعام نمونه‌ی دیگرش است. کسی که گرسنه است، انسان به او غذا بدهد. لازم نیست حتماً فقیر و مسکین باشد. ممکن است وضعیّت مالی خوبی داشته باشد، ولی خود این اطعام و سفره‌داری، از چیزهایی است که فوق العاده مطلوب است. به قدری که خدای متعال یک سوره، یعنی سوره انسان را در حقّ برگزیدگانش به این مناسبت نازل می‌کند و می‌فرماید: «يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخَافُونَ يَوْماً كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً(7) وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً(8) إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَ لَا شُكُوراً(9)» (سوره انسان) [همان بندگانى كه‏] به نذر خود وفا مى‏كردند و از روزى كه گزندِ آن فراگيرنده است مى‏ترسيدند و به [پاس‏] دوستىِ [خدا]، بينوا و يتيم و اسير را خوراك مى‏دادند. ما براى خشنودى خداست كه به شما مى‏خورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهيم.

خدای متعال اِطعام را دوست می‌دارد؛ زیرا غذا دادن به دیگران و سِقایت، یعنی آب دادن، حیات‌بخشی است که کار خود خدای متعال است. منتها درباره‌ی مسکین و کسی که نیازمند و گرسنه است، به خاطر اینکه نمی‌تواند قوت و غذایش را تأمین کند، زیبایی و عظمت دیگری پیدا می‌کند. در ذیل ماجرا و داستانی که برای اهل بیت (عَلَیهِمُ السَّلَام) پیش آمد، شب اوّل مسکین، شب دوم یتیم، شب سوم اسیری مراجعه می‌کند که هر چه داشتند، همه را در راه خدا دادند. کلمه‌ی «عَلَى حُبِّهِ(8)»(سوره انسان) و به [پاس‏] دوستىِ [خدا]. بنا بر بعضی از تفاسیر این است که با اینکه به این غذا احتیاج داشتند، آن را به نیازمندان دادند. «وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ (9)» (سوره حشر) هر چند در خودشان احتياجى [مبرم‏] باشد. خودشان گرسنه بودند، اما ایثار کردند.

نگاه اهل بیتی این است که حتّی اگر روزه باشی، افطارت را به نیازمندان بدهی. نتیجه‌اش این نگاه نزول این سوره‌ی مبارکه شد با کیفیّتی که قصّه‌اش واقعاً تکان‌دهنده است. به این سوره مراجعه کنید و از نکته‌های لطیف و مجموعه‌ای از زیبایی‌ها که تابلوهای فوق العاده جذّاب و زیبا درباره‌ی اهل بیت عصمت و طهارت در این سوره‌ی نورانی ترسیم کرده، فیض ببرید.

کمک‌رسانی به دیگران و گره‌گشایی از کار دیگران، یک مورد واجب دارد و آن هنگامی است که مؤمنی از شما کمک می‌خواهد و نجات او منحصر است به اینکه شما کمکش کنید. از شما هم برمی‌آید که به او یاری برسانید. در آن صورت کمک به او واجب می‌شود. امّا هنگامی که دیگران هم هستند و کار او را راه می‌اندازند، باید سبقت ‌گرفت. کسی که به میدان می‌آید و می‌بیند کسی افتاده، نمی‌ایستد دیگران کمکش کنند. سبقت می‌گیرد برای اینکه کمکش کند. کسی می‌خواهد باری را بلند کند، منتظر است و کمک می‌خواهد، شما هستید که جلو می‌افتید و او را کمک می‌کنید. شخصی کنار خیابان ایستاده، بنزین خودرویش تمام شده. شما هستید که می‌ایستید، می‌روی جلو و اقدام می‌کنی. ده‌ها و صدها مثال دیگر می‌توان زد.

در اینجا آیه‌ی لطیفی داریم که می‌فرماید: «وَلاَ تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلاَ تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا(29)» (سوره اسراء) و دستت را به گردنت زنجير مكن و بسيار [هم‏] گشاده‏دستى منما تا ملامت‏شده و حسرت‏زده بر جاى مانى. خیلی این آیه لطیف است. می‌فرماید نه در انفاق این‌قدر دستت را ببند که مثل کسانی شوی که دستشان را به گردنشان آویزان کرده و هیچ کاری از آنها ساخته نیست؛ یعنی بخیل نباش. طرف مقابلش هم این است که این‌قدر هم گشاده‌دستی نکن که خود و خانواده‌ات در تنگنا بیفتید. اعتدال در این آیه‌ی کریمه به زیبایی مطرح و ارائه شده است.

ج) آباد کردن

مثال سوم از مواردی که مستحب و مطلوب خدای متعال است که دست‌های ما به میدان بیایند، کار و تلاش و تولید و سازندگی و عمران و آبادانی و امثال اینها است. طبعاً کار مفید ـ کاری که در خدمت اهداف عالی بشریّت است ـ باعث رشد و شکوفایی و رفاه مردم است، برآمده از نیرو و قوّت است. مثل اقدامی که کشاورزان عزیزمان انجام می‌دهند یا کسانی که در واحدهای صنعتی فعّالیّت می‌کنند یا در بخش‌های فرهنگی، هنری، صنایع دستی و مواردی از این قبیل فعّالیّت می‌کنند.

خدای متعال انسان را خلیفه‌ی خودش روی زمین قرار داده و از او خواسته است که آن را آباد کند: « وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا(61)» (سوره هود) و شما را به عمران آن وا داشت. یعنی رسالت انسان روی کره‌ی خاکی آبادگری است. جالب است که پیامبر اسلام برای نشان دادن احترام دستی که در کار است، دست کارگری را که پینه بسته بود، بوسیدند. خاتم انبیاء و سیّد مرسلین به دست کارگر بوسه زد تا همه بدانند که کار چقدر مفید است؛ مخصوصاً کاری که با دست‌ها انجام می‌شود؛ مانند آباد کردن، پیش بردن، نگاشتن، پی بردن به علم و دانش و انواع و اقسام کارهای مفید و لازم و ضروری.

د) کشیدن دست بر سر یتیم

در روایات ما «مَسْحُ رُؤُوسِ الْيَتَامَى» دست کشیدن سر بچه‌ی یتیم، خیلی مطلوب دانسته شده که حکایت از رسیدگی کریمانه و عاطفی دارد. اینکه انسان چیزی به یتیمان بدهد یا کاری برای آنها بکند، ‌کافی نیست. خودت هم باید به میدان بروی و عواطف، عشق و احساساتت را ابراز کنی. آن وقت به عزیزی که در کودکی پدر از دست داده، رسیدگی کنی.

در این فرآیند خود ما نیز تربیت می‌شویم. در کلّ هر کار خوبی که ما درباره‌ی دیگران انجام می‌دهیم، احسانی که طرفش دیگران هستند، اوّل و آخِر بهره‌بردار خودمان هستیم. دیگران واسطه‌ای می‌شوند که این خیر به ما برسد. خدا کار او را راه می‌اندازد.

ه) کشیدن دست نوازش

مثال بعدی، دست مِهر، دست عاطفه، دست لطف و نوازش در خانواده است؛ مجموعه‌ا‌ی از اقدامات که حکایت از مهر و صفا و محبّت و لطف در محیط خانواده می‌کند. خیلی وقت‌ها از این دست ما به اندازه‌ی کافی در ارتباطات درونی خانواده استفاده نمی‌کنیم. یکی جنبه‌ی استعاری و مجازی داشت و دیگری واقعاً مباشر و مستقیم است. آقایانی که دوست دارند دست خانم‌هایشان را بگیرند، یا خانم‌هایی که علاقه‌مند هستند دست آقایانشان را بگیرند، در خانه کنار هم بنشینند و دست همدیگر را نگه دارند، به هم انرژی بدهند؛ مخصوصاً زوج‌های جوان. اینجا جایش است.

در خانواده، در هر میزان که خدمت‌های درون خانواده و اعضای خانواده درباره‌ی همدیگر پیش رود، در جامعه هم به همین ترتیب جلو می‌رود. منتها در جامعه یک مثال ویژه دارد که در روایات ما فوق العاده مورد تأکید قرار گرفته و آن مصافحه و دست دادن است. شما وقتی با برادر مؤمنت دست می‌دهی، مادام که دست شما در دست همدیگر است، گناهان شما می‌ریزد و لطف خدا بر شما جاری می‌شود. ظاهراً در این دست رسیدن به دست‌ها سرّی نهفته است. مؤمنان می‌توانند هنگامی که به هم می‌رسند، سلام و احوالپرسی کنند و مصافحه‌ای در کار نباشد. با این دست دادن است که محبّت منتقل، کدورت‌ها برطرف و مغفرت الهی جلب می‌شود.

و) دست ادب

مصداق پایانی در این بخش، دست ادب است؛ دست ادب به سینه گذاشتن در برابر بزرگ‌تر و حتّی در برابر کوچک‌تر. رهبر عزیزمان وقت ملاقات با مردم دستشان را در برابر مردم به سینه می‌گذارند. این دست ادب، فروتنی، مهر و عاطفه است و البتّه دست‌هایی که به نشانه‌ی سلام حرکت می‌کنند نیز جزء این مصداق محسوب می‌شوند.

امام سجّاد (عَلَیهِ السَّلَام) این قطعه از رساله‌ی حقوق را با این جمله به پایان می‌رسانند: «فَإِذَا هِيَ قَدْ عُقِلَتْ وَ شُرِّفَتْ فِي الْعَاجِلِ وَجَبَ لَهَا حُسْنُ الثَّوَابِ فِي الْآجِلِ» و چون دست تو در اين جهان بر (حرام) بسته ماند و (به حلال و مستحب) شرف افزود (و كريم و بخشنده شد) پاداش نيك در سراى باقى بر آن واجب آيد. اگر این کارهایی را که گفتم انجام دهی، شریف، بزرگ و عزیز می‌شوی. ضمن اینکه از بهترین پاداش‌های الهی بهره‌مند می‌شوی و دنیا و آخرتت آباد خواهد شد.

دست‌هایی که بوسیدنی هستند، عبارتند از: دست ولیّ خدا، دست پدر و مادر، دست مجاهدان در راه خدا، دست کارگر و دست معلّم خیر؛ کسی که به تو ادب، اخلاق و دین را آموزش می‌دهد. دست خودتان نیز ‌وقتی که انفاق می‌کنید، بوسیدنی است؛‌ زیرا صدقه قبل از اینکه به دست سائل برسد، به دست خدای متعال می‌رسد.

در اینجا نیز یک روایت عرض می کنم تا ثمره نگهداشتن دست از گناه و زنا و ... را بدانیم.

قال رسول الله (ص) : « إنَّ الله تعالی یُباهی بالشاب العابد الملائکةَ،یقول:اُنظُروا إلی عبدي تَرَکَ شهوتَه مِن أجلي » (نهج الفصاحه؛ صفحه 303) خداوند بزرگ به جوان عبادت پیشه نزد فرشتگان افتخار می کند ، درحالی که می فرماید بنده ام را بنگرید برای من خواسته های نفسانی خود را کنار نهاده است.

شب، طلبۀ جوانی به نام محمدباقر در حجره خود مشغول مطالعه بود. به ناگاه دختری وارد اتاق او شد و در را بست و با انگشت به طلبۀ بیچاره اشاره کرد که ساکت باشد. و از طلبه شام خواست و خورد و در گوشه ای از اتاق خوابید و محمدباقر به مطالعه مشغول بود.

از آن طرف، این دختر چون شاهزاده بود و به خاطر اختلاف با زنان دیگر، از حرمسرا خارج شده بود، لذا شاه دستور داده بود تا بگردند تا پیدایش کنند اما هر چه گشتند پیدایش نکردند.

صبح که دختر از خواب بیدار شد و از اتاق خارج شد مأموران شاهزاده خانم را همراه محمدباقر به نزد شاه بردند.شاه با عصبانیت پرسید: چرا شب به ما اطلاع ندادی و....؟ محمدباقر گفت: شاهزاده تهدید کرد که اگر به کسی خبر دهم مرا به دست جلّاد خواهد داد. شاه دستور داد که تحقیق شود که آیا این جوان خطائی کرده یا نه؟ و بعد از تحقیق از محمدباقر پرسید: چطور توانستی در برابر نفست مقاومت نمائی؟

محمد باقر 10 انگشت خود را نشان داد و شاه دید که تمام انگشتانش سوخته ... لذا علت را پرسید. طلبه گفت: چون او به خواب رفت نفس اماره مرا وسوسه کرد اما هر بار که نفسم وسوسه می‌کرد، یکی از انگشتان خود را بر روی شعلۀ سوزان شمع می‌گذاشتم تا طعم آتش جهنم را بچشم و بالاخره از سر شب تا صبح بدین وسیله با نفس مبارزه کردم و به فضل خدا، شیطان نتوانست مرا از راه راست منحرف کند و ایمان و شخصیتم را بسوزاند.

شاه عباس از تقوا و پرهیزکاری او خوشش آمد و دستور داد همین شاهزاده را به عقد میرمحمدباقر در آوردند و به او لقب میرداماد داد و امروزه تمام علم‌دوستان از وی به عظمت و نیکی یاد کرده و نام و یادش را گرامی می‌دارند. از مهمترین شاگردان وی می‌توان به ملاصدار اشاره نمود.

خداوند تبارک و تعالی به حقّ امیرالمؤمنین و به حقّ ائمّه‌ی هدی (سَلَامُ اللهُ عَلَیهِم اَجْمَعِین) به همه‌ی ما توفیق دهد برای رسیدن به مدرسه‌ی حسینی، دانشگاه حسینی مهیّا شویم. الهی به حقّ دست‌هایی که نماد بیعت، یاری، وفا، عشق و ایثار است، یعنی دست‌های ابالفضل (عَلَیهِ الصَّلَاة وَ السَّلَام)، از محرّم بهره‌مند شویم.

دعـــــــــــــــا

سوره

مشروح خطبه دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

وَالحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین وَ الصَلاهُ وَ السَلامُ علی سَیِدِنا وَ نَبیِّنا ابی القاسِم المُصطَفی مُحَمَّد وَ علی آلِهِ الاَطیَبینَ الاَطهَرینَ المُنتَجَبین سیَّما علی امیرِ المومِنین وَ الصدیقَهِ الطاهِرَه سَیِّدَهِ نِساءِ العالَمین وَ الحَسَنِ وَ الحُسَین سِبطَیِ الرَّحمَه وَ اِمامَی الهُدی وَ علی بنِ الحُسَین وَ مُحَمَّدِ بنِ علی وَ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّد وَ موسَی بنِ جَعفَر وَ علی بنِ موسی وَ مُحَمَّدِ بنِ علی وَ علی بنِ مُحَمَّد وَ الحَسَنِ بنِ علی وَ الخَلف القائِمِ الحُجَه حُجَجِکَ علی عِبادِک وَ اُمَنائِکَ فی بِلادِک . وَ صَلِّ علی اَئِمَّهِ المُسلِمین وَ حُماهِ المُستَضعَفین وَ هُداهِ المُومِنین وَ استَغفِرُ اللهِ لی وَ لَکُم.

عِبادَالله اوصیکُم وَ نَفسی بِتَقوَی الله

توصیه به تقوی: در ابتدای خطبه دوم هم خودم و هم شما را به تقوای الهی دعوت می کنم.

مناسبتهای این هفته و نکاتی که باید به آن اشاره کنم:

1-      هفته بسیج :

هفته بسیج را پشت سر گذاشتیم لذا هفته بسیج را به همه بسیجیان با اخلاص و با تقوا و بصیر و همیشه در صحنه و بسیجیانی که مقام معظم رهبری فرمود ذخیره و گنج بی پایان و خاکریز مستحکم هستند تبریک عرض می کنم خصوصا به بسیجیان بخش جوادآباد.

در اینجا لازم می دانم از مردم خوب و با صفا و با محبت و ولایتمدار و مهمان نواز بخش جوادآباد و همچنین از فرمانده و بسیجیان ناحیه حوزه مقاومت شهید دستغیب جوادآباد تقدیر و تشکر کنم چونکه هفته گذشته سه هزار نفر از بسیجیان استان تهران که راهی رزمایش الی بیت المقدس بودند در جوادآباد اسکان پیدا کردند و بسیجیان و مردم جوادآباد به نحو شایسته و مطلوبی مهمان نوازی کردند.

2-     چهارشنبه یازده آذر و بیستم ماه صفر ، اربعین حسینی و روز زیارتی مخصوص حضرت سید الشهدا(ع):

در فضیلت کسانی که پیاده و حتی سواره در اربعین حسینی به زیارت آنحضرت شتافتند روایتی از امام صادق(ع) خدمتتان عرض می کنم که امام صادق(ع) فرمود: « یا حسین انَّه مَنْ خَرَجَ مِن مَنزِله یرید زیارۀ قبر الحسین(ع) إِنْ کانَ مَاشِیاً کتِبَتْ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ مُحِی عَنْهُ سَیئَةٌ وَ إِنْ کانَ رَاکباً کتِبَتْ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ حُطَّ بِهَا عَنْهُ سَیئَةٌ حَتَّی إِذَا صَارَ فِی الْحَیرِ کتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُفْلِحِینَ الْمُنْجِحِینَ حَتَّی إِذَا قَضَی مَنَاسِکهُ کتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِین... » ای حسین(حسین بن نُوَیر) به درستی که هر کسی از خانه اش به قصد زیارت قبر حسین بن علی خارج شود، اگر پیاده باشد، با هر قدمی، حسنه ای برایش نوشته شده و گناهی از او پاک می شود و اگر سواره باشد، با هر قدمی، حسنه ای برایش نوشته شده و به واسطه آن گام، گناهی از او کنار گذاشته می شود تا به درب حائر حسینی برسد که در این صورت خداوند نام او را از جمله رستگاران و نجات یافتگان ثبت می کند و زمانی که آداب زیارت و اعمالش را به پایان برساند، خداوند نام او را در زمره برندگان می نویسد....

اربعین حسینی (ع) فراخوان عاشورایی برای دفاع از حق و تجلی « ...أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ ...(29)» (سوره فتح) و « هَيْهاتِ مِنّا الذلَّة » است و اربعین تمرین یاوران مهدی(عج) برای زمینه سازی ظهور آنحضرت می باشد.

مناسبتهای این هفته و مناسبتهای ضروری که باید به آن بپردازم در قالب یکی دیگر از درسهای کربلا خدمت شما عرض می کنم.

یکی از درس های کربلا اخلاص است یعنی اگر می خواهیم در مقابل همه استکبار و یزیدیان زمان و تهاجم و توطئه آفرینی های آنها بایستیم باید سراغ اخلاص برویم یعنی برای خدا ، برای وظیفه و تکلیف فعالیت کنیم نه برای خواهشها و هواهای نفسانی یا توقعات و گفتن این و آن، که در زیارت اربعین هم به این درس اشاره شده که امام حسین (ع) با اخلاص توانست در مقابل جهل و ظلم و ضلالت یزیدیان بایستد و به مردم بصیرت ببخشد .در آنجا که می فرماید « بَذَلَ مُهجَتَهُ فِیکَ ... » یعنی حسین بن علی(ع) جان و خون خود را در راه خدا داد « .... لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَکَ مِنَ الجَهالَهِ ... » تا بندگان تو را از جهل نجات دهد « ... وَ حِیرَهِ الضَّلالَه » و آنها را از سرگردانی ناشی از ضلالت و گمراهی برهاند.

این اخلاص امام حسین (ع) بود که هم تکلیف خود را عمل کرد و هم مردم را بصیرت بخشید.

پس اگر ما هم می خواهیم در مقابل یزیدیان زمان بایستیم و قدرت ایستادگی حسینی را داشته باشیم باید اخلاص خود را تقویت کنیم.

1-      شنبه 7 آذر روز نیروی دریایی:

هفتم آذر سالروز نیروی دریایی است به مناسبت عملیات غرور آفرین مروارید و به پاس حماسه آفرینی آنان در هفتم آذر59 و توانمندی ها و دلاورمردی های عزیزان در هشت سال دفاع مقدس و همچنین پس از آن خصوصا در سنگر سازندگی و بالابردن توان دفاعی کشور و حضور مقتدرانه این نیرو در آبهای آزاد و مبارزه با پدیده دزدان دریایی و حفاظت از منافع نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران همه اینها در سایه داشتن روح حسینی که اخلاص باشد است .

این روز را و این روحیه حسینی را به همه عزیزان در نیروی دریایی تبریک می گویم.

2-    یکشنبه 8 آذر روز جهانی همبستگی با ملت فلسطین:

یعنی به فرموده مقام معظم رهبری مسأله اول همه مسلمانان مسجد الاقصی و فلسطین است که باید در آن بیاندیشند و تکلیف اسلامی خود را در برابر آن بشناسند و عمل کنند چون امروز دنیای اسلام گرفتار است و تمام گرفتاریهای مسلمانان از ظالم بزرگ یعنی آمریکاست. البته اگر تمام مسلمانان تکلیف خود را یعنی «کونوا لِلظّالِمِ خَصمًا وَ لِلمَظلُومِ عَونًا» خوب بشناسند و عمل کنند اسلام نجات پیدا می کند .

مقام معظم رهبری خوب شناختند و حسینی عمل می کنند و فرمودند ما از حرکت مردم فلسطین با همه وجود و هرگونه و تا هر زمان که بتوانیم دفاع خواهیم کرد .این اخلاص و روح حسینی در مقام معظم رهبری است.

3-    سه شنبه شهادت آیت الله سید حسن مدرس (1316ه.ش) و روز مجلس:

مجلس شورای اسلامی در جمهوری اسلامی دارای جایگاه بس رفیعی می باشد به خصوص اینکه مجلس طبق فرمایش حضرت امام (ره) در رأس امور می باشد.از سوی دیگر دشمنان انقلاب اسلامی برای نفوذ در بدنه کشور و انقلاب اسلامی نقشه های فراوانی را در سر خود می پرورانند که یکی از منافذ نفوذ را ورود به مجلس شورای اسلامی و مرکز قانون گذاری می دانند.

لذا کشور ما به یک مجلس انقلابی نیاز دارد یعنی علاوه بر داشتن وظایف و کارکرد های یک پارلمان مطابق با استانداردهای عمومی الگوهای دموکراتیک باید واجد یک سری مختصات و ویژگی هایی از جنس و ماهیت انقلاب اسلامی هم باشد که عبارتند از:

(الف) چون مجلس عصاره ملت و انقلاب است باید مکتبی و اسلامی و ولایی و مردمی باشد.

(ب) مجلس باید حامل و عامل گفتمان امام باشد.

(ج) مجلس باید پایگاه مستحکم دفاع از اسلام و انقلاب باشد.

(د) مجلس باید استکبار ستیز باشد که یکی از مطالبات مقام معظم رهبری از مجلس این است که در مقابل افزون خواهی های قدرت های جهانی ایستادگی کند.

(ن) مجلس انقلابی باید بازوی کارآمد نظام و رهبری باشد .

(و) مجلس انقلابی نباید به کانون های قدرت و ثروت وابسته باشد.

(ه) مجلس انقلابی باید بصیر و دشمن شناس باشد.

(ی) مجلس انقلابی باید دارای مرزبندی شفاف باشد .بنابراین افرادی که در جریان فتنه 88 نفرت خود را از سران فتنه علنی نکردند و فکر می کنند با پوشش میانه روی می توانند با هر دو طرف همکاری داشته باشند ، شرایط کاندیدای اصلح را ندارند.

پس مجلس انقلابی افرادی مانند شهید مدرس را می خواهد که تمام این ویژگی های فوق را داشت یعنی شهید مدرس اخلاص داشت و عمل به تکلیف برایش مهم بود و اگر کسی اخلاص داشته باشد تمام ویژگی های فوق هم همراهش خواهد آمد.

در اینجا اشاره ای داشته باشم به حادثه قرچک که برنامه و نشستی طراحی شد و به آن نشست هم اعتراض شد .حالا باید دید نشست چه مشکلاتی داشت؟ مشکلات آن عبارتند بودند از : نشست زودتر از موعد برگزار شد که مقام معظم رهبری فرمودند آرامش مردم را نباید بهم ریخت و همچنین نشستی با سران و فعالین فتنه چرا؟ خب نشست با مشکلات فوق برگزار شد و مردم ولائی و انقلابی دیار 15 خرداد اعتراض کردند .اما چرا اینها را داعشی خواندید؟خوب وقتی عده ای با هدف نفوذ و غیر انقلابی به صحنه می آیند باید با آنها مقابله شود که شد. اما تعجب اینجاست که چرا برخی از مسئولین که باید از ارزش ها دفاع کنند از ضد ارزشها که حضور فتنه گران هست دفاع می کنند که باید برخی از مسئولین این هشدارها را جدی بگیرند.

4-     پنج شنبه 12 آذر تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (1358ه.ش) و روز قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

احترام به قانون احترام به خود جامعه است و علاج اساسی دردهای کشور ، عمل مسئولانه و مخلصانه به قانون اساسی است که یکی از درسهای عاشورا است.

در اینجا لازم می دانم متذکر بشوم که قانون امر به معروف و نهی از منکر مصوب مجلس شورای اسلامی را چرا اجرا نمی کنند ؟ باید دولتمردان با اقتدار و اراده جدی این قانون عاشورائی را اجرایی کنند اول هم از خود شروع کنند چه آنکه حدیث شریف «الناسُ على دينِ مُلوكِهم» اقتضای این مسئولیت پذیری را از ناحیه حاکمان و دولتمردان طلب نموده است.

قطعاً مردم وقتی اخلاص ، تعهد و دلسوزی و منضبط بودن را در دولتمردان ببینند و ببینند که امر به معروف و نهی از منکر در دولت اجرا می شود مردم هم همکاری خود را بالا خواهند برد.

5-    سخنرانی مقام معظم رهبری در جمع فرماندهان بسیج :

مقام معظم رهبری فرمودند نه تنها گروه مقاومتی که بعد از مرحله پیروزی باقی مانده و بالنده تر می شود بسیج است و این از اخلاص این گروه مقاومت (بسیج) است چون عمل به تکلیف می کنند لذا در تمام عرصه های علمی و رفتاری و هنری و فرهنگی درخشیدند. اگر به هدف بسیج نگاه بیاندازیم اخلاص و اهمیت آن را در عمق وجودشان خواهیم دید .هدف بسیج به فرموده مقام معظم رهبری دفاع از آرمانها و ارزشها و هویت انقلابی و ملی در مقابل دشمن غدار و متقلب و شیطان صفت یعنی آمریکا که مظهر استکبار است یعنی یزیدیان زمان است.

لذا باید بسیج تقوا ، بصیرت و آمادگی روز افزون خود را بالا ببرد تا اخلاص او تقویت شود و تا ظهور حضرت ولی عصر(عج) پیروز بماند و به تمام اهداف خود برسد.

اما عده ای که اخلاص ندارند بسیج را تخطئه می کنند و خاکریز مستحکم بسیج را تضعیف می کنند و آنها را و کسانی را که بر ارزشها و اصالتها پای می فشرند به افراطی گری متهم می کنند . اینها بدانند که در دام تزویر دشمن افتادند و دارند پروژه نفوذ دشمن را تکمیل می کنند و طوری حرکت می کنند که آمریکا می خواهد و طوری تصمیم می گیرند که آمریکا می خواهد. پس مسئولان و نخبگان و افراد مؤثر در تصمیمات کلان هوشیار باشند که هدفهای مشخص پروژه نفوذند. با تقویت اخلاص و عمل به تکلیف راه نفوذ را به خود و تصمیمات و کشور و ... بگیرند.

6-    توصیه های رهبر معظم انقلاب اسلامی به سران کشورهای شرکت کننده در اجلاس تهران خصوصا دیدار مهم رئیس جمهور روسیه با رهبر انقلاب اسلامی :

مقام معظم رهبری به چند محور اصلی تأکید داشتند : مانند ارتقاء روابط و تأمین منافع ایران و آن کشور ، مصالح اسلامی و خطراتی که جهان اسلام و منطقه را تهدید می کند، مقابله با سلطه آمریکا و دیگر زورگویان بین المللی ، مبارزه با داعش و گروه هایی که چهره اسلام را به نفع غرب مشوه می کنند ، توصیه هایی در خنثی کردن توطئه های آمریکا که همه آنان اظهار کردند که هر موقع توصیه های رهبری را عمل کردند موفق تر بودند و بهره بردند.

خصوصا دیدار مهم رهبر انقلاب اسلامی با رئیس جمهور روسیه که دیدار دو ساعته ای بود که مقام معظم رهبری علاوه بر مسائل دوجانبه به مسائل منطقه ای و بین الملل نیز پرداختند.

مقام معظم رهبری در مورد هسته ای آقای پوتین را شخصیت برجسته ای در دنیای امروز خواندند و از تلاشهای این کشور در موضوع هسته ای تشکر کردند و فرمودند : مسأله هسته ای به یک سرانجامی رسیده اما ما هیچ اعتمادی به آمریکایی ها نداریم و با چشمان باز رفتار و عملکرد دولت آمریکا را تحت نظر داریم .

همچنین به ارتقای روابط اقتصادی و سیاسی و امنیتی دو کشور تأکید کردند و همچنین فرمود: آمریکایی ها همیشه تلاش می کنند رقبای خود را در موضع انفعال قرار دهند اما شما این سیاست را خنثی کردید.

همچنین مقام معظم رهبری از سیاست روسیه در سوریه تقدیر و تشکر کردند.

رئیس جمهور روسیه هم به تجربیات ارزشمند مقام معظم رهبری اشاره کردند و از دیدار ایشان ابراز خشنودی کردند و ایشان جمهوری اسلامی را کشوری مستقل خواندند و گفتند : شما را متحدی مطمئن و قابل تکیه در منطقه و جهان می دانیم . ما بر خلاف برخی ها به شرکایمان از پشت خنجر نمی زنیم.

جالب تر آنکه رئیس جمهور روسیه بدون تشریفات از فرودگاه به دیدار رهبر معظم انقلاب می شتابند. این یعنی شناخت جایگاه رهبر ایران در کل جهان که برخی باید از رئیس جمهور روسیه یاد بگیرند.

7-    مجمع عمومی کشورهای صادر کننده گاز :

سالها به طور پراکنده و در دل سازمان اوپک فعالیت می کرد اما از سال 87 به پیشنهاد رهبر معظم انقلاب به صورت یک سازمان مستقل درآمد.

این نشست به میزبانی ایران به عنوان پیشنهاد دهنده طرح و همچنین به عنوان دارنده بزرگترین ذخائر گازی جهان و سومین تولید کننده بزرگ این سوخت پاک محسوب می شود.

ایران به عنوان بازیگر اصلی در عرصه های بین المللی به ویژه گاز می تواند اهرم مناسبی در دیپلماسی انرژی باشد و این امکان را به ما می دهد که به مرکز تجارت و توزیع انرژی در منطقه و جهان تبدیل شویم.

8-    دفن 1700 تن سیب زمینی کشاورزان فسا و داراب که 620 میلیون تومان از پول بیت المال را به زیر خاک بردند:

خبر دفن 1700 تن سیب زمینی کشاورزان فسا و داراب که 620 میلیون تومان از پول بیت المال را به زیر خاک بردند نشان از کم تعهدی و بی اخلاصی مسئولان است.برای هر یک کیلو سیب زمینی 21 لیتر آب مصرف می شود .آیا این اسراف نیست؟ آیا این هرز دادن بیت المال نیست؟ آیا نمی شد این سیب زمینی ها را به جای امحاء در سبد کالا بین مستمندان تقسیم کرد؟

ظاهرا امحاء خیار و گوجه فرنگی و هندوانه نیز قبلا اتفاق افتاده که......

دعــــــــــــا

سوره

www.adinehjavadabad.ir


اضافه کردن نظر


اوقات شرعی



برترین ستاد نماز جمعه استان تهران

آمار بازدید کنندگان


امروز1
دیروز2
این هفته3
این ماه241
مجموع15692